Veče za pamćenje u užičkom teatru, premijerno izvedena Ćopićeva komedija "Odumiranje međeda"

BORIS TANOVIĆ

Glumačka postava novog komada igranog u glavnom gradu regiona, "Odumiranja međeda" ispunila je očekivanja javnosti i ulepšala veče širokoj auditorijumskoj masi u prepunoj sali Narodnog pozorišta.
Konačno je i delo Branka Ćopića na velika vrata ušlo u ovdašnje pozorište, a i publici je potreban, bar na trenutak, zaborav na krizu odlaskom u stecište, kulturno. Najbolji potez, svakako su učinili mnogi odlaskom u teatar i otkrivanjem nestvarno velike, gotove identične spone između današnjeg vremena i doba kad je Ćopić napisao ovu dramu 1959. godine.
Mnogo puta zabranjivana, a tek prvi put odigrana 1966. u Zrenjaninu, komedija je puna čistog seljačkog humora iz brda, nezaobilaznog mita i korupcije kao i intriga oko dolaska na vlast. Kako i kaže jedan od junaka "Postoji li živo biće koje nije korumpirano?" Motiv nečasti čak dostiže vrhunac kada seljaci dolaze na ideju da međeda "korumpiraju" i plate njegovom gazdi "iznajmljivanje na dan - dva" (zapravo, da izvrši pokolj nad živinom i prasićima) zbog dolaska načelnika na ručak pri čemu vlasnik međeda i novinar koji pravi reportažu o selu bivaju iskusno nasamareni.
Maestralne role, odigrali su Momčilo Murić, Slobodan Ljubičić i Svetislav Jelisavčić, ali ne treba zaboraviti ni značaj njihovih mlađih kolega Hadži Jovanovića i Prelića kao i glumica Zečević, Zdravković i Pavićević - Lazić.
Posebno treba odati priznanje Snežani Kovačević, kostimografu koja je, shodno brđanskim manirima i ponašanju, likovima obezbedile verodostojne kostime koji su još više dali pečat sličnosti nekada i sada. Verovatno joj je i nagrada Knjaževsko - srpskog teatra iz Kragujevca u vidu Prstena sa likom Joakima Vujića (za izuzetan doprinos razvoju Teatra i doprinos razvoju pozorišne umetnosti u Srbiji generalno) bila dodatni zamajac da glumce obuče jednostavno univerzalnim spajanjem boja i prelepom vezom sa koloritom scene. Dramu koja se zapravo i odvija na području Zlatiborskog okrugu, dodatno je na viši nivo podigao dijalekat naših krajolika i ustvari sva ta jednostavnost seoskog života. Ophođenje prema međedima, kao žrtvama kojima se treba suditi, metaforički odslikava mentalitet ljudi koji su spremni da sve učine za koju "banku".
Sjajne songove, kao i dramatizaciju odradila je sa velim elanom i uspehom Olga Dimitrijević, a najveće zasluge idu na konto Nemanje Rankovića, odličnog mladog rediteljuma, koji je okupio ovako kvalitetnu ekipu za potrebe igranja, retko pisanog žanra u umetničkom opusu, Branka Ćopića u čast obeležavanja stogodošnjice od rođenja tragično stradalog srpskog književnika.
Prva repriza je sutra, 26. februara u isto vreme na istom mestu, a cena karta staje tri plave novčanice.

,,Islamizacija na našim prostorima kao istorijski fenomen“

Naš sagovnornik je gospodin Salih Selimović, dugogodišnji profesor, istoričar i publicista iz Sjenice. Poznat je po svojim istraživanjima u oblastima istorije islamizacije jugoslovenskih prostora, demografiji i migracijama stanovništva. Dobitnik je [...]

 
,,Odavno nam nije bilo ovako lepo"

Naš sagovornik je prof.dr Željko Tomanović, naš Užičanin i dekan Biološkog fakulteta Univerziteta u Beogradu. Razgovorali smo sa njim prilikom njegove posete našoj školi, kojoj je donirao veliku količinu stručne [...]